Değerli okurlarım,
Bu yazıyı bir cuma sabahı, içim daralarak yazıyorum.
İran vuruldu.
Hem havadan…
Hem içeriden…
Omuzdan atılan roketlerle…
İHA’larla…
Ve belki de içeriden birilerinin hedefleri tek tek göstermesiyle!…
Tebriz, Kum, Kirmanşah…
Adeta sırayla hedef oldu.
Yirmiden fazla üst düzey komutan.
Vurulan onlarca istihbarat merkezi.
Ve yine sıradan halkın ödediği bedel…
Öncelikle ölenlere rahmet, yaralılara acil şifa diliyorum.
Ama şunları da söylemeden geçemeyeceğim!...
Silahsız, sivil, özellikle de Sünni halka racon keserek devlet olunmaz.
Kaba kuvvetle, mezhepçi zorbalıkla da…
Devlet olmak için önce akıl, sonra ciddiyet gerekir.
İşte İran yönetimi bunları unuttu.
Danışıklı dövüş yaptığı aktörler şimdi ringde tek başına bırakıyor onu.
Üstelik kendi içindeki kırılganlık da cabası…
Azınlık yapılar, dış bağlantılı unsurlar, devletin çekirdeğinde etkili mevkilerde…
Devletin içine sızan eller, dış saldırganın işini kolaylaştırır.
Yani anahtarı içeriden uzatırsan, dışarıdan kilidi açmak saniyelik iştir.
Ve sonra şaşırma: "Nasıl girdiler?" diye
***
Son dakika bilgisi:
Tahran da hedefte.
Hava savunma sistemleri devre dışı.
İran gökten delik deşik…
İsrail tarafı açıklama yaptı:
İki yüzden fazla uçakla, kademeli ve uzun vadeli planlanmış bir operasyon.
Nükleer altyapı yerle bir.
İran açısından tam anlamıyla bir istihbarat fiyaskosu.
İsrail ve ABD açısından ise milimetrik bir planlama zaferi.
***
Ama...
İran düşmemeli.
Çünkü bu coğrafyada sıradaki hedef, çok uzak bir yer olmayabilir.
Türkiye’nin de bu denklemde adı çoktan telaffuz edilmeye başlandı.
Bu harekât, sadece askeri değil, aynı zamanda diplomatik bir mesaj.
İstihbarat eksikliğiyle ne büyük bedeller ödendiğinin ibretlik tablosu.
Bu gidişle İran içerden parçalanır.
Kurulu düzeni çökebilir.
Ve işin kötüsü, eğer doğru adımları atmazlarsa…
Bu sadece bir başlangıç olur.
Benim tavsiyem?
Türkiye’nin elini tutmaları.
Açıklarını kapatmak istiyorlarsa, bu coğrafyada işi bilen tek adres biziz.
Bizimkiler bu işi gerçekten ciddiyetle yapar.
Ey İran…
El uzat.
Biz buradayız.
